Vies hè? Over kliederen met deeg, praten over poep en serieuze recepten.

< Z >

Tja, het gaat weer over vies. Dit keer is het de titel van een enorm leuk boekje. Hoe lang ik het boekje van Betty Sluyzer en Alex de Wolf heb en hoe ik er precies aan kom weet ik niet meer, maar het zal nu toch al bijna 10 jaar in onze boekenkast staan. Ik heb het al eens genoemd in een artikel, maar het verdiend exclusieve aandacht.

Wat me zo aantrok in het boekje, was de combinatie van een geweldig verhaal over drollenkoekjes en de recepten om deze en andere lekkernijen te maken. Wat te denken van muizenkeuteltjescake of olifantendrollen! 

Een combinatie ook van lekker en vies. En dat is precies wat peuters en kleuters zo heerlijk vinden aan het verhaal èn aan het kliederen met deeg. 

In mijn loopbaan als leerkracht en startende met een nieuwe groep voor 4 jarigen, heb ik ervaren dat kinderen echt smullen van het praten over poep en er net zo om moeten lachen als Nina en opa in het verhaal. 

Het maken van de drollenkoekjes deed ik ook met ze. Want ja, het kneden van deeg heeft veel weg van het kneden van klei of het spelen met modder. Al is de eerste aanraking met bloem, water en boter in eerste instantie nog spannender door de kleverige plakkende boter. Deze vorm van sensopathisch spel paste dus ook nog eens goed bij hun belevingswereld en uitingen van het lekker en toch ook vies vinden van deeg gingen regelmatig over de tafel. 

 Het resultaat van deze heerlijke beleving samen, was een enorme berg aan drollenkoekjes in allerlei soorten en maten. Heerlijk!

 Ik moet toegeven dat de resultaten tijdens het bakken niet altijd heerlijk waren....

 

Zo heb ik, toen mijn zoon in groep 3 zat, eens een eenvoudig briefje geschreven en in de brievenbus van zijn speelhuisje gedaan. Post! Samen met zijn vriendje kon hij, als startend lezer, ontcijferen dat het om een briefje ging over het maken van koekjes. En geloof me: dan willen alle kinderen graag moeite doen om te lezen!

Nu zijn we thuis geen echte snoepkonten, in de zin van liefhebbers van snoep, maar wel van chocola, drop en....koekjes!

Met een boodschappenbriefje en wat geld op zak werd de inkopen gedaan en als snel werd er driftig gekliederd, gekneed en.... verschenen de eerste drollenkoekjes op de bakplaat. 

Tijdens het bakken werd gesmuld van het verhaal over de drollenkoekjes van Nina. 

Maar wat in eerste instantie rook als heerlijke baklucht, verdween en veranderde in een vieze bijna verstikkende geur dat uit de oven kwam. Niks heerlijke koekjes: In een moment van onoplettendheid hadden de koekjesbakkers niet de knop van de oven-, maar de knop van de magnetronstand ingedrukt.  Het resultaat: vieze rook en roetzwarte koekjes!

En dat was echt even slikken. Zeker als je de hele middag verwoed bezig bent met het bereiden van deze heerlijke traktatie.

Daarom stonden er een dag later alsnog heerlijke koekjes op tafel. Dit keer geen drollenkoekjes, maar slakkenkoekjes. Ook een geweldig vieze glibberige combinatie, waar heerlijk van gesmuld werd! 

 

Vies hè?   van Betty Sluyzer en Alex de Wolf

 

hoort bij de serie Avontuur voor peuter en kleuter,

Uitgeverij Zwijsen ISBN: 90.276.8202.x


Een andere aanbeveling die ik in het kader van poepverhalen wil doen, maar dit bij velen wellicht al bekend is, is het boek: 

 

Over een kleine mol die wil weten wie er op zijn kop gepoept heeft  van Werner Holzwarth en Wolf Erlbruch

 

Uitgeverij C. De Vries-Brouwers  Antwerpen/ Rotterdam.  ISBN: 90-6174-582-9