Huilen van het lachen

< Z >

De pijnlijke realiteit in opvoed- en onderwijsland onder de loep.

Gisteren, donderdag 13 oktober, was er in Deventer de grote Omdenktheatershow van Berthold Gunster te zien. Ik hoorde van een vriendin dat ze zou gaan en wenste haar veel plezier, maar waarschuwde haar ook voor buikpijn en tranen: beide van het lachen. Het is namelijk een hilarische show over opvoeding en onderwijs. Berthold weet ons zo scherp een spiegel voor te houden dat veel dagelijkse situaties in opvoeding en onderwijs, waarvan wij denken dat ze van enig nut zijn, pijnlijk herkenbaar worden in hun onzinnigheid. Als moeder van twee kinderen, 19 en 16, en met jarenlange ervaring als professional in het onderwijs, durf ik mezelf best ervaringsdeskundige te noemen. Daar komt bij dat ik met mijn jongste, een zoon, de ins en outs van het passend onderwijs heb mogen ervaren en daar nu nog de naschokken van voel. Vandaar pijnlijk, maar dat even terzijde.

Terug naar de show. De avond begint met het gegeven van een vader en een zoon. De zoon wil graag drummen. Heel zijn lichaam schreeuwt om bewegen en drummen is zijn grote passie. De vader vindt dit, om geheel eigen goed bedoelde en opvoedkundig verantwoorde redenen, niet goed. Hij ziet de toekomst van zijn zoon anders. En zie daar het conflict. Meer ga ik van de show niet verklappen, maar velen met mij kunnen zich voorstellen dat dit op allerlei manieren gaat wringen. Een drummer in de dop heeft ruimte nodig, veel ruimte. Van een ouder vraagt dit incasseren.

Ben je daar niet tegen bestand, of plaats je dit drummen onderaan de ladder van te kiezen hobby's, dan gaat het een keer mis. Zoonlief kan niet anders dan zijn passie nastreven en zal dit links- of rechtsom steeds blijven proberen.

Tijdens een lezing van Mark Mieras, wetenschapsjournalist en onlangs ook in de schouwburg te zien, werd duidelijk dat de wetenschap heeft aangetoond dat de hersenen als het ware aansturen op gedrag om je te laten groeien en verder te ontwikkelen in dat wat je nog moet nog moet leren, of in dat waar je goed in bent. Deze jongen kan excelleren! Tot zover de opvoeding.

Het beeld van een vader die niet wil inzien dat zijn zoon wellicht iets anders nodig heeft, omdat hij denkt dat zijn aanpak leidt tot een mooie toekomst, kun je makkelijk vervangen door het beeld van een leerkracht die deze jongen in de klas heeft. Laten we even kijken: Een druk kereltje, ook daar natuurlijk, dat het liefst wil bewegen. Maar dat mag niet tijdens de les, zo is de leerkracht ooit verteld.

Uit onderzoek blijkt echter dat bewegen in de klas tijdens de les juist goed is voor het leren en dat even bewegen tussen de lessen door de scores zelfs flink omhoog brengt! Aldus de wetenschap volgens Mieras.

Los daarvan is het voor de jongen uit de show van levensbelang dat zijn behoefte ook hier gezien wordt. Klinkt logisch, alleen doet het merendeel van de ouders en de leerkrachten dit niet:ècht kijken naar de behoefte van het kind. Want dat vraagt om maatwerk. En al staat dit in allerlei schoolplannen, als je echt vraagt om maatwerk is het antwoord vaak: " Ja, maar....dan moeten we dat voor iedereen doen." Niks maatwerk. Gelukkig heeft Berthold ook een show gemaakt om ons te leren omdenken.
Dit schrijvende gaan mijn gedachten weer naar staatssecretaris Dekker.
Ik zie hem al zitten in de zaal, naast Jet Bussemaker. Hoe herkenbaar is het voor ze? Heeft Sander kinderen? En Jet? Mocht dat zo zijn, dan hebben ze vast niet vaak aan het hek gestaan om hun kinderen uit school te halen. Veel te druk met carrière en culturele uitjes. Laat ik ervan uitgaan dat Jet de show voor een deel herkenbaar zal vinden. En misschien zelfs pijnlijk.
Bij Sander stel ik me zo voor dat hij het niet snapt.

Dat hij denkt: " Wat is dit voor onzin?" En dan vertrekt. Weg subsidie Kunst en Cultuur. Net als bij de wetenschap: Het moet wel een doel dienen!

We nemen het hem maar weer niet kwalijk. Hij is waarschijnlijk geen ervaringsdeskundige op dit gebied en snapt daarom niet dat de onzin die hier wordt getoond, de keiharde realiteit is van een wereld van betweters waar onze kinderen mee te dealen hebben. Je zal niet begrepen worden als kind, dan heb je wel een probleem! Het goede nieuws is dat Gunster wel een doel heeft met zijn shows. Ik raad Sander Dekker aan naar deze show te gaan, te blijven zitten, na te praten met Berthold en Jet mee te nemen. Ik hoor haar graag lachen. Al is het maar als een boer met kiespijn. Veel plezier samen!