Sinterklaas gaat nooit echt weg

< Z >

Ineens was hij er weer: Sinterklaas. "Hij moet het cadeautje in de brievenbus doen."

Sinterklaas als postbode met een cadeautje. Schijnbaar staat Sinterklaas symbool voor meer dan alleen iemand die in december pakjes komt brengen. 
Welke rol speelde Sinterklaas op deze dag in maart?  
Misschien had dit meisje gekozen voor Sinterklaas omdat ik toevallig Sinterklaasverkleedspullen heb en zij zocht naar iemand die het cadeautje kon komen bezorgen? Of stond Sinterklaas hier symbool voor iemand die betrouwbaar is? Die het beste met je voor heeft en je graag iets geeft? Die je wensen en behoeften in vervulling laat gaan?
Iemand met wie je persoonlijke informatie wilt delen omdat hij accepteert dat je zo bent. Iemand die je begrijpt en die nooit boos wordt en die er altijd is in december. Hoe moeilijk de omstandigheden ook zijn om met de boot naar Nederland te komen, hoeveel obstakels hij ook tegenkomt, het lukt hem altijd om rustig te blijven en op tijd de pakjes bij de kinderen te bezorgen. 
 
Binnen het spel dat op dat moment in de spelkamer gespeeld werd verwachtte ik Sinterklaas niet. 
 
Er werd deze middag een hut gebouwd van een doos. Een grote doos. Het meisje dat bij me was kon er bijna helemaal in liggen. Ze had voor zichzelf een zacht bedje gemaakt van kussens. Op het dak lag een platte doos, met een opening aan de achterkant dat als brievenbus gebruikt kon worden. De bovenkant van de doos was geverfd om de hut mooier te maken. Aan de zijkant zaten ramen met gordijnen, gemaakt van een paar lappen en vastgemaakt met plakband. Via de voorkant kon je in de hut. Een grote flap deed dienst als deur. Het meisje had het allemaal zelf bedacht en gemaakt. Het was haar hut en het was gelukt om het te maken zoals zij dat wilde. In de hut zou plek zijn voor haar en haar baby. Maar het bedje waar de baby in lag pastte niet. Dan zou er geen ruimte meer zijn voor haar om lekker te liggen. 
 
Dus werd er gezocht naar een mogelijkheid de hut groter te maken. 
 
  
 
De oplossing werd gevonden in het gebruiken van de tent.
Deze tent kon hangen aan de balken op zolder en zo kon een extra ruimte naast de hut gemaakt worden. Het meisje zorgde er wel voor dat er contact mogelijk was tussen haar en de baby, door het gordijntje bij het raampje omhoog te doen. 
Dit was perfect! Trots liep ze om de hut. Alles klopte.
Daarmee was de hut klaar en kon overgegaan worden tot het echte spel. Ze zei:
 
" En toen was jij even Sinterklaas en kwam een cadeautje brengen."
 
Ze had iets op het oog dat ze graag wilde gebruiken voor haar spel èn ze had gezien dat het precies in de brievenbus zou passen. Het was een dienblad met bordjes, kopjes, wat brood, ei en een mes. Zij zou dit later gaan gebruiken om een heerlijk ontbijtje klaar te maken. 
 
Ik was even Sinterklaas en stopte het dienblad in de brievenbus terwijl het nacht was en het meisje zogenaamd sliep in haar tent met de baby naast haar. 
Daarna mocht Sinterklaas gaan. 
 
Later in de sessie wilde het meisje zelf de Sint zijn en was ik Piet. Zij speelde de baas en genoot ervan Piet te vertellen wat hij moest doen. De baas zijn, dat was ook waar Sinterklaas voor stond. 
En in het proces van dit meisje, was het voor mij duidelijk dat ze bezig was haar autonomie te vergroten. Een hut bouwen, je eigen plek en ruimte creëren en voelen dat je iets te vertellen hebt zijn daarin duidelijke signalen. 
Dat dit meisje daar Sint en Piet voor gebruikte, kwam voor mij als een verrassing en gaf me tegelijk de bevestiging dat kinderen in spel alles kunnen en zullen gebruiken wat voor hen van belang is. Of dit nou binnen het thema van het jaar past of niet. Daar mag op veel scholen wat mij betreft meer rekening mee gehouden worden: na een thema blijft het voor kinderen nog vaak belangrijk om terug te blikken en over de ervaringen ervan te spelen.
 
 
Sinterklaas in maart: in een spelverhaal kan alles ingezet worden.